Zo doen stippelmotten het

stippelmotten-wild-verliefd

Dit stippelmotkunstje kan uuuuuuren duren (foto Prof. Aap)

Parende stippelmotten laten zich niet storen. Zelfs niet als ik ze voor de foto op hun rug leg.

Zware bevalling (100 kg)

Grote dieren zijn lang zwanger. Een giraf en een neushoorn meer dan een jaar. Op nummer 1 staat de olifant. Die heeft een draagtijd van bijna twee jaar. Maar dan heb je ook wat! Een superslim jong van 100 kilo met alles erop en eraan. Het filmpje laat de geboorte van een olifantje zien. Dat gaat met een stortvloed gepaard. Alsof de zee leeg stroomt! Kijk hoe voorzichtig moeder olifant met haar poten over het jong stapt. Hoe ze checkt of het goed met haar jong gaat. Je hoort haar wanhopig trompetteren als ze ziet dat het jong niet ademt. Wat moet ze doen? Ze schopt en schudt het jong door elkaar. Ze sjort hem met haar slurf omhoog. Hup, ademen moet je! De bek van het jong spert open… de eerste ademhaling. In de natuur moet een jonge olifant meteen met de kudde mee. Niet blijven liggen maar snel op z’n poten staan én lopen. Pas dan is moeder olifant gerust en kan ze (100 kilo lichter) opgelucht ademhalen.

 

Geheim kikkerkunstje

kikkervisjes

Pasgeboren kikkervisjes, 1,5 cm lang (foto Jim McGuire)

Een onderzoeker ergens in de jungle van Indonesië ving een bruine kikker. Geen spectaculair beestje. Terwijl hij de kikker voorzichtig in zijn hand hield, voelde hij iets glibberen. Tot zijn verbazing floepten er een paar kikkervisjes uit de kikkerkont! Huh, een kikker die kikkervisjes baart? Hij keek nog eens goed want hij geloofde zijn ogen niet. Wat was dat voor kikker? Er zijn meer dan 6000 soorten kikkers. Bijna al die kikkers leggen eitjes (= kikkerdril). In het water komen daar kikkervisjes uit. Maar er zijn kikkers die het anders aanpakken. Zoals blijkbaar deze bruine kikker: de Limnonectes larvaepartus. Toen kwam de volgende vraag: hoe kan dat? Hoe krijgt die Limnonectes dat voor elkaar? Om kikkervisjes te kunnen baren, moet het zaad van meneer kikker in het vrouwtje komen: bij de eitjes in haar buik. Je zou denken dat de mannetjes voor dat kunstje een piemeltje hebben. De geleerde bekeek ze van binnen en buiten, maar vond geen piemeltje of iets wat daar op leek. Ra ra, hoe hebben ze die eitjes bevrucht? Dat houden deze Indo-kikkers mooi geheim.

Staande bevalling + douche

Een giraffeneitje, bevrucht door een giraffenzaadje, groeit in 14-15 maanden tot een prachtig mooi girafje. Moeder giraf blijft bij de geboorte staan. Ze drentelt wat heen en weer. Tussendoor perst ze en perst ze. Eerst komen de pootjes eruit. En stukje bij beetje de rest. Het girafje hangt stil en slap. Tot hij* eruit ploept en bijna twee meter omlaag stort. Er komt meteen een plens water achteraan. Zo, dat is zijn eerste douche. Welkom! Zijn hoorntjes (plat op de kop) en hoeven zijn zacht. Goed geregeld want scherpe uitsteeksels tijdens de bevalling doen moeder giraf pijn. Na een week zijn de hoeven en hoorntjes hard en staan de hoorntjes rechtop. Het girafje wankelt nog op zijn poten maar vindt supersnel de melkvoorraad. De uier tussen de achterpoten van zijn moeder zit vol met vette melk, bijna zo vet als slagroom. Dit energiedrankje drinkt hij maanden. Over een jaar is hij ruim een meter langer.

*of zij

 

Gekke kluit

albinodril tussen bruine-kikkerdril

Wit kikkerdril? (foto Prof. Aap)

Kluiten kikkerdril drillen in mijn vijver. Elke dag komen er kluiten bij. Ze zijn van de bruine kikker. Die legt als eerste haar eitjes, vaak al in februari/maart. De bruine kikker kan ook een andere kleur hebben. Geelgroen of oranjeachtig. Maar het blijft een bruine kikker. Deze week: een rare kluit. Geen zwarte maar witte eitjes. Nooit eerder gezien! Is het dril van een andere kikkersoort? Of van een ander dier misschien? Of is het geen kikkerdril maar kots of zo? Ik google wat en stuit op een paar artikeltjes. Die witte kluit is… albinodril. Het dril van een albino bruine kikker. Dat schijnt soms voor te komen. Ergens in mijn vijver of tuin zit een albino. Een wittige kikker met rode oogjes. Tot nu toe heb ik het beestje niet ontdekt. Ik hoop niet dat de reiger me voor is. Hoe zouden die eitjes verdergaan? Witte kikkervisjes? Straks een vijver vol knorrende albino’s (want bruine kikkers kwaken niet)? Dit verhaal krijgt nog een (kikkervisjes)staartje.

Turboluizen

bladluizen blog

Bladluizen: snelle meiden (foto Prof. Aap; duim en wijsvinger Ditte Merle)

Ze klimmen en klauteren, trekken en duwen. Honderden bladluizen op één stengel. Ze dringen naar het mooiste plekje aan de sapjesbar. Dorst hebben ze! Ze zuigen mijn tuinplanten soms finaal leeg. In de lente en zomer zitten er alleen vrouwtjesluizen aan de bar. Ze vermenigvuldigen zich razendsnel… zonder mannetjes. Ja, dat scheelt gedoe en dus tijd. Hun jonkies zijn altijd meisjes. Die krijgen binnen een dag of tien ook jonkies, en dat zijn ook weer meisjes. Die pasgeboren meisjes hebben al jonge bladluisjes in hun buik. Ze worden zwanger geboren. Ook dat scheelt tijd. Turbo voortplanting! Pas in de herfst verschijnen er voor het eerst mannetjes op het toneel. Zij doen hop hop hun kunstje en dan zit hun werk er op. De vrouwtjes leggen na afloop bevruchte eitjes. Bladluizen zelf overleven de winterkou niet, maar hun eitjes wel. Na de winter komen de eitjes uit. In de lente en zomer alleen weer meisjes… drinkend en proostend en barend aan de sapjesbar. In de herfst schuiven de jongens weer aan.

Slow quick quick slow

Lange nagels om zich eens lekker te krabben, want de vacht van de luiaard zit vol kriebelbeestjes (foto in Costa Rica van Joris Van Ruysseveldt)

Lange nagels om zich eens lekker te krabben, want de vacht van de luiaard zit vol kriebelbeestjes (foto in Costa Rica van Joris Van Ruysseveldt)

Alles is slow motion bij de luiaard. Maar zodra de betoverende aria van een vrouwtje klinkt, zet het mannetje de spurt erin. Tijd voor de liefde! Alles duurt lang, maar de paring niet. Binnen enkele seconden is het kunstje gedaan. Daarna treedt de onthaasting weer in. Dus slow eating. Een luiaard eet vooral bladeren. Hij kauwt en kauwt. Bladeren geven weinig energie. Je kunt dan natuurlijk meer gaan eten. Maar luiaards gaan gewoon minder bewegen. Eens per week komen ze uit de boom. Met hun voorpoten omarmen ze de stam en draaien met hun achterwerk. Hun staart friemelt een poep-en-pieskuiltje in de grond. Waarom poepen ze niet vanuit de boom? Veel veiliger. Niemand die het zeker weet. Misschien dat het hangend niet zo best lukt. Of, dat de dreun van een gevallen drol een roofdier waarschuwt, waardoor de luiaard zijn plek verraadt. Of is het een naambordje: hier woon ik. Hoe dan ook: de boom krijgt goeie mest en het mannetje wacht weer op een mooie aria.

Wilde Chinezen

Voor het eerst zag ik mijn naam in het Chinees. Strakke hanenpoten voor ‘Ditte’ (zie links bovenaan, vóór die dikke punt) en drie tekens (na de punt) voor ‘Merle’. Zo staat het in de brochure van het Nederlands Letterenfonds die naar China ging. Een brochure om Chinese uitgeverijen wild te maken op Wild verliefd. Ik zou flink moeten oefenen in Chinees signeren. Maar… zover is het nog laaaaaang niet. Want hoe denken ze in China over seks, ook al is het bij dieren? Als in Nederland ouders al Spaans benauwd worden bij het woord ‘seks’ op de kaft van een kinderboek, geloof ik niet dat mijn boek ooit in het Chinees komt. Misschien is India ervoor te porren. Daar kennen ze de Kamasutra. In een juryrapport stond dat Wild verliefd op het lijf geschreven is voor wie die Kamasutra saai vindt. Nou dan! Hup naar India… de Kamasutra verslaan!

Merkwaardig krulhaartje

Vliegend hert met van achter een krulhaartje (foto F.J.W. Essers)

Het grootste insect van Nederland is het vliegend hert. Je schrikt je rot als die reus voorbij snort. Het mannetje is spectaculair. Er staat een hertengewei op zijn kop, vandaar zijn naam. Dat stoere gewei is zijn bovenkaak. Hij vecht ermee met andere mannetjes en maakt met die kaak indruk op de vrouwtjes. Maar hij kan er niet mee bijten. Hij doet je niks, behalve je aan het schrikken maken. Dierenarts Frans Essers uit Landgraaf liet mij een onthullende foto zien. Een vliegend hert was platgereden. Juist daardoor zag Frans Essers iets wat hij nooit eerder had gezien. Hij mailde dat het hele ‘geslachtsorgaan’ naar buiten was geperst. Maar hij zag nog iets: een dunne haar! Frans Essers dacht eerst dat het een los haartje was dat aan de kont van het vliegend hert plakte. Hij trok aan de haar, maar die zat muurvast! Googlend op internet kwam hij erachter dat dat ‘haartje’ het piemeltje van het vliegend hert is. Bijna had hij het dooie beestje dus nog ontmand ook. Frans Essers: ‘Dat haartje lijkt mij iets om eens ruchtbaarheid aan te geven, Ditte!’ Nou, dus nu zien jullie allemaal het haartje dat geen haartje is. Het is maar liefst 20 mm lang. In rust zit het netjes opgerold in zijn buik. Dat die logge reus zo’n sierlijk uitrolpiemeltje heeft, had ik niet gedacht.

Olympische fruitvliegjes

Het record van het fruitvliegje: 900 eitjes (foto André Karwath)

Fruitvliegjes zijn olympisch kampioen ‘eitjes leggen’. In hun korte leven van enkele weken leggen ze honderden eitjes. Ze krijgen van mij een gouden plak. In de keuken staat-ie klaar. Een bakje met wat rode wijn + een afgekloven nectarinepit. Als dat geen kampioensmaal is! Plasticfolie eroverheen en een paar gaatjes erin geprikt. Fruitvliegjes zijn net vliegende neusjes. Ze ruiken die gouden plak en kruipen via de gaatjes in het plastic naar binnen. De weg terug, vinden ze niet meer. Om in dat bakje hun larven en poppen te zien, moet je hun kampioensmaal niet verversen. De gevangen fruitvliegjes leggen dan vlak voor de finish een lading eitjes op de pit. Ik had hun witte larven en bruine poppen nooit eerder gezien. Binnen twee weken zijn het allemaal fruitvliegjes. Nieuwe kampioenen. Ja, dat hadden ze gedacht! Olympische prestaties zijn mooi, maar… niet in mijn keuken.