Pleegmoeder blij

Kakel en kuiken op het nest (foto Ditte Merle)

Kakel is een broedse kip. Zodra het lente is, ploft ze boven op de eieren en blijft wekenlang zitten. Ondertussen maakt ze vreemde geluidjes: ze knort en bromt en klokklokt. Ook de andere kippen leggen hun eieren in haar nest. Alsof ze denken: ga jij maar broeden, wij gaan liever aan de wandel. Dat er uit die eieren geen kuiken komt (er is geen haan) weten ze niet. En dat Kakel nergens op broedt (want die verse eitjes pik ik elke dag in) heeft ook geen kip in de gaten. Al die weken legt Kakel zélf geen eieren meer. ‘Duw haar met haar kont in een emmer koud water’, zei een kennis. ‘Dan verdwijnt die broedsheid en gaat ze weer leggen.’ Ja, kom zeg! Dit jaar gaf ik Kakel een bevrucht ei cadeau. Drie weken later piepte het kuikentje te voorschijn. Kakel knorde van tevredenheid. Dat ze niet de biologische moeder is en de vader niet kent, kan de pret niet drukken.

Advertenties

Verwaaid fotomodel

 

Uit de boom gevallen (foto Prof. Aap)

Hij had als tortelduif klapwiekend het najaar moeten begroeten. Het ei (3 cm) waarin hij zat, zeilde met de storm naar beneden. Het barstte open op de natte grond. Slachtoffer van de herfststorm van dit jaar. Het beestje was klaar voor de start. Het had zijn eerste prestatie moeten leveren: met de eitand op de punt van zijn snavel zijn gevangenisje open tikken. Maar de storm was hem voor. Die eitand kun je een beetje op de foto zien. Je ziet ook de laatste restjes van de gele eidooier. Daarmee vulde hij in het ei zijn buikje. Hij groeide en groeide… tot die storm opstak. Verslagen ligt hij op de grond. Zo eindigde hij zijn leven als een triest fotomodel én… als fascinerend studieobject.

Omgeturnd door kwik

Omgeturnde ibis (foto cesstrelle)

In Wild verliefd staat dat sommige ijsberen half mannetje half vrouwtje zijn. Dat komt waarschijnlijk door milieuvervuiling. Het lijf van die ijsberen is van slag geraakt. Zoiets is nu ook ontdekt bij witte ibissen. Giftig kwik is de boosdoener. Is hun eten vervuild met kwik (en dat komt veel voor), dan leggen vrouwtjes minder eieren. En mannetjes? Die worden homo. Mannetjes bouwen samen een nest en paren er vrolijk op los. Natuurlijk zonder nageslacht als resultaat. Het kwik verandert hun hormonen. ‘Wie dit hoort, zal gelijk denken dat ook mensen die kwik binnenkrijgen homo worden. Maar dat heb ik niet onderzocht’, zei de onderzoeker. Hij gaat kwiek door met zijn onderzoek… en houdt het voorlopig bij witte ibissen.

Kleurig maar treurig

Liefdesverdriet? (foto Dana Sibera)

Blits vogeltje hè, dit vinkje uit Australië. Het is de gouldamadine. Deze prachtvinken zijn er ook met een rode, oranje of gele kop. De vrouwtjes hebben het liefst een mannetje met dezelfde kleur kop als zij. Dat is hun ideaal. Niet multiculti dus. Maar als hun ideale man al door een ander is ingepikt? Wat dan? Dan nemen ze een vent met een andere kleur kop. Tweede keus, maar ook niet gek. Of toch wel? Onderzoekers bekeken het bloed van die vrouwtjes. Het zit vol stressstoffen. Door alle liefdesperikelen staan ze stijf van de stress. Wekenlang. Andere vrouwtjes, met de man van hun dromen, hebben allang eitjes gelegd. Die pechvogels doen daar veel langer over. Ook zijn hun jonkies minder gezond. Dus driedubbele pech als je eerste keus er met een ander vandoor gaat.

Hanige kip

Wordt deze kip een haan? (foto Ditte Merle)

Kan een kip een haan worden? Nee natuurlijk niet, mailden de meeste deelnemers aan mijn blogprijsvraag. Kippenhouders weten beter. Ja, soms kan het. Het komt door de eierstokken. De meeste vrouwtjesdieren hebben er twee. Werkt de ene eierstok niet meer, dan is er altijd die tweede. Maar kippen (en veel andere vogels) hebben maar één eierstok. Die zorgt voor eieren en voor vrouwelijke stofjes in de kip. Soms raakt die ene eierstok buiten bedrijf. Door ouderdom of ziekte of zo. Een kip heeft ook mannelijke stofjes. Die krijgen dan de overhand. Gevolg: een kip met hanige trekjes. Andere veren, een grotere kam en ze gaat de baas spelen: flink kraaien, kukelen en pikken, als een echte baas.

Vogelsoap

Vandaag begint een nieuwe soap over het liefdesleven van vogels. Tot 1 juli kun je die soap op internet volgen (beleefdelente.nl). De Vogelbescherming heeft webcams gezet bij nestkasten en ook erin. Je ziet de komende maanden hoe acht vogelpaartjes elkaar versieren, hoe ze knuffelen en paren, broeden en jonkies krijgen. Alles live en ongecensureerd, dus ook de drama´s. Drie soorten uilen worden begluurd: de kerkuil, de steenuil en de oehoe. Wie zijn ze vergeten? De Gouden Uil! Die Gouden Uil is een Vlaamse prijs voor jeugdliteratuur. Ze zit nu op 16 eieren (= 16 boeken) te broeden. Eén van die eieren is mijn boek Wild verliefd. Op 15 maart kiepert ze 11 van de 16 eieren uit haar nest. Afgekeurd. Gaat ze mijn mooie ei er ook uitgooien? Uit één van de 5 overgebleven eieren komt uiteindelijk een gouden uiltje. Welk boek zou dat zijn? Misschien heeft ze na al haar eigen liefdesperikelen helemaal genoeg van Wild verliefd!

Zijn ze groot of zijn ze klein?

Huismus met knikkers (foto Luisrock62)

Kijk eens naar zijn snavel? Die is zwart. En nu, hartje winter? Je ziet alleen maar huismussen met lichtbruine snavels. De snavels van de vrouwtjes blijven zo. Die van de mannetjes worden in de broedtijd zwart. Op de foto staat dus een mannetje in de broedtijd (lente/zomer). Nog een vraag… heeft-ie nou grote of heeft-ie kleine…? Het antwoord wist John Hunter, een beroemd onderzoeker en chirurg uit vroeger tijden. Als kind al sneed hij alles open. Dat was zijn hobby. Ook die arme mussen ontkwamen niet aan zijn vlijmscherpe mes. In 1786 ontdekte John Hunter dat mussenklootjes groeien en krimpen. In de winter zijn die balletjes een speldenknop. Maar komt de lente eraan, dan zwellen ze op tot twee grote knikkers! En dat voor zo’n klein vogeltje! Huismussen worden vaak voor seksmaniak uitgemaakt. Kunnen zíj er wat aan doen! Dat komt door die knikkers! Die barsten van het zaad! In de herfst verschrompelt het boeltje weer. En hun snavel verbleekt. Zie je een mus met een zwarte snavel, dan weet je dat-ie wil knikkeren.