Dankbare vrouwtjes

 

Wenkkrabmannetjes staan altijd te showen met hun zwaaipoot. Ze wuiven en wenken naar de vrouwtjes. Als een vrouwtjes wat ziet in zo’n uitslover, duikt ze in zijn holletje om met hem te paren. Ze neemt niet de eerste de beste. Mannetjes staan uren, soms dagen met die showpoot te zwaaien. Onderzoekers zagen vrouwtjes zomaar paren op het zand. Dat vonden ze eigenaardig. Doen die kieskeurige vrouwtjes het ook met wildvreemden? Wat blijkt? Die wildvreemde is bijna altijd een buurman, die in een holletje naast haar woont! Waarom de buurman? Omdat de buurman haar beschermt. Want kwam een ander mannetje haar holletje inpikken, dan werd-ie door de buurman (met een klap van zijn showpoot) verjaagd. De onderzoekers denken dat de buurman als dank af en toe zijn kunstje mag doen.

Advertenties