Gekke nieuwe dieren

Deze nieuwe vleermuisvis is familie van de diepzee-hengelvissen (Image Courtesy: Prosanta Chakrabarty, Louisiana State University)

Elk jaar worden er duizenden nieuwe soorten dieren ontdekt. Dieren sterven uit, maar er komen ook soorten bij. Nou ja, al die dieren komen er niet écht bij. Ze zijn al op onze aardbol. Maar we kennen ze niet. Of een dier blijkt een andere soort dan we dachten. In mei wordt jaarlijks de top 10 van nieuw ontdekte dieren gelanceerd. In de top 10 van 2011 staan weer de gekste dieren van het afgelopen jaar. Een bloedzuiger met kolossale tanden. Ontdekt in het snot van een meisje… Brrrr. Een fruitetende varaan (hagedis) van bijna twee meter. Je snapt niet dat ze zo’n groot beest tot nu toe over het hoofd zagen. Een spin die een web bouwt van bijna drie vierkante meter, met supersterke draden. En wat zeg je van een wandelende pannenkoek ofwel de pannenkoekvleermuisvis die met vinnen als voetjes over de zeebodem hopt? Het liefdesleven van al die nieuwelingen moet ook nog worden bestudeerd. Wie weet hebben ze bizarre versiertrucjes en sekstechnieken die nog niet in Wild verliefd staan. Dat zou me niets verbazen. Een pannenkoek is best verleidelijk.

Een pasgeboren libel

 

Wat hangt er boven die pasgeboren libel? (foto Prof. Aap)

Kijk, hij is net uit zijn oude vel gekropen: de libel. Boven hem zie je nog zijn lege pantser hangen. Een libel woont vermomd als vraatzuchtige, gepanserde larf onder water. Minstens een of twee jaar. Wat aan waterbeestjes in zijn bek past, vreet hij op. Intussen kan hij meer dan tien keer vervellen. Bij zijn laatste vervelling is hij volgroeid. De libel zit dan ingeklemd en opgevouwen in zijn pantser. Klaar om geboren te worden. De larf klimt omhoog in een plant. Hij perst lichaamsvloeistof in zijn borst en zwelt op. Zie je die witte draden? Daar is het pantser gescheurd en heeft de libel zich eruit gewurmd. Hij blijft eerst een tijdje aan de stengel zitten. Is nog een beetje verkreukeld. Langzaam strekt hij zich uit en krijgt steeds meer vorm. Zijn vleugels glanzen in de zon. Een libel heeft vaak mooie discokleurtjes. Die krijgt hij zodra hij volwassen is en op zoek gaat naar een vrouwtje. Na de paring legt het vrouwtje eitjes waar die vraatzuchtige larven uitkomen. Tegen de tijd dat de larf uit het water klautert om als libel geboren te worden, zijn pa en ma libel allang naar de libellenhemel. Libellen leven onder water langer dan erboven. Maar boven water zijn ze het mooist.

Kleurig maar treurig

Liefdesverdriet? (foto Dana Sibera)

Blits vogeltje hè, dit vinkje uit Australië. Het is de gouldamadine. Deze prachtvinken zijn er ook met een rode, oranje of gele kop. De vrouwtjes hebben het liefst een mannetje met dezelfde kleur kop als zij. Dat is hun ideaal. Niet multiculti dus. Maar als hun ideale man al door een ander is ingepikt? Wat dan? Dan nemen ze een vent met een andere kleur kop. Tweede keus, maar ook niet gek. Of toch wel? Onderzoekers bekeken het bloed van die vrouwtjes. Het zit vol stressstoffen. Door alle liefdesperikelen staan ze stijf van de stress. Wekenlang. Andere vrouwtjes, met de man van hun dromen, hebben allang eitjes gelegd. Die pechvogels doen daar veel langer over. Ook zijn hun jonkies minder gezond. Dus driedubbele pech als je eerste keus er met een ander vandoor gaat.

Geluk of pech

 

Deze watersalamander haalde de vijver niet (foto Ditte Merle)

De pad wordt wakker in zijn winterholletje. Nog sloom van de kou. Het eerste wat hij denkt: ik wil een vrouwtje! Vol verwachting vertrekt hij naar zijn dating site… een vijver, poel of sloot. Soms komt hij onderweg al een vrouwtje tegen. Joepie! Hij springt op haar rug. Hop hop hop, samen naar de vijver om kleine padjes te maken. Moeten padden een straat oversteken, dan worden vele geplet. Vrijwilligers zetten schermen langs de weg met ingegraven emmers. Padden botsen tegen het scherm en duikelen in een emmer. Ze worden netjes naar de overkant gedragen. Ook watersalamanders gaan op liefdesreis. Hun wekker rinkelt een paar weken eerder. Vaak al in januari. Ook zij willen met een vrouwtje de vijver in. Net als padden, gaan ze op stap zodra het donker is en komen verkeerswegen tegen. Het is dan precies spitsuur. Zo vroeg in het jaar staan er vaak nog geen emmers. Pech onderweg.

Hanige kip

Wordt deze kip een haan? (foto Ditte Merle)

Kan een kip een haan worden? Nee natuurlijk niet, mailden de meeste deelnemers aan mijn blogprijsvraag. Kippenhouders weten beter. Ja, soms kan het. Het komt door de eierstokken. De meeste vrouwtjesdieren hebben er twee. Werkt de ene eierstok niet meer, dan is er altijd die tweede. Maar kippen (en veel andere vogels) hebben maar één eierstok. Die zorgt voor eieren en voor vrouwelijke stofjes in de kip. Soms raakt die ene eierstok buiten bedrijf. Door ouderdom of ziekte of zo. Een kip heeft ook mannelijke stofjes. Die krijgen dan de overhand. Gevolg: een kip met hanige trekjes. Andere veren, een grotere kam en ze gaat de baas spelen: flink kraaien, kukelen en pikken, als een echte baas.

Laatste kans!

Let op: tot en met 31 december 2010 kun je nog meedoen met een prijsvraag over Wild verliefd (zie vorige blog) en kans maken op IJsberen en andere draaikonten in de dierentuin, een boek vol leuke en spannende verhalen over dierentuinen en dierentuindieren.

Waar of niet waar?

Dit prachtige boek kun je winnen!

Op de grote Vlaamse boekenbeurs in Antwerpen (dit jaar 184.206 bezoekers!) stond ik met een quiz over ‘Wild verliefd’. De mensen konden IJsberen en andere draaikonten in de dierentuin winnen. Dat is een van mijn mooiste boeken. Ik zag ze denken: ‘Een quiz over een dierenboek voor kinderen? Dat doen we wel even!’ Oei, dat viel tegen. Het regende foute antwoorden. Wil je een kansje wagen? Wie weet gaat die vernieuwde uitgave van IJsberen en andere draaikonten in de dierentuin naar jou. Onder de goede inzenders verloot mijn uitgeverij The House of Books vijf exemplaren. Alleen deze maand! Leuk kerstcadeautje in deze ijsberenmaand. Sluitingsdatum: 31 december 2010. Veel succes!
(Tip: Wie ‘Wild verliefd’ leest, zou wel eens achter de goede antwoorden kunnen komen.)

WAAR OF NIET WAAR?

1. De piemel van een gorilla is kleiner dan die van een mens. 

2. Bij de hyena’s zijn vrouwtjes de baas, de mannetjes zijn watjes.        

3. Een kip kan in een haan veranderen.    

4. Zeepaardmannetjes broeden eitjes uit in een buideltje op hun rug.                                   

 5. Stekelbaarsvrouwtjes zijn verliefd op felblauwe buiken.                                                     

Vermeld je naam, adres, leeftijd, e-mailadres en je vijf antwoorden: waar of niet waar.
Vóór 31 januari 2011 hoor je of je één van de gelukkigen bent.

Knalkleuren

Zilveren-griffelboeken 2010 (foto Prof. Aap)

De tien Griffelboeken staan netjes op een rij. ‘Wild verliefd’ knalt eruit: rood, zwart en geel. Wauw! Vormgever Steef Liefting bedacht de kleuren, het lettertype en hoe de titel en de zoenende neushoorns staan. Steef wie…? Iedereen kent namen van schrijvers. Sommigen kennen namen van tekenaars. Namen van vormgevers kent bijna niemand. Maar vormgevers zijn heel belangrijk. Steef kreeg veel complimenten. Hij zorgde voor een opvallend omslag. Met de kleuren van de zwarte fregatvogel, die zijn grote rode keelballon opblaast om op te vallen en indruk te maken. Geef Steef Liefting een boek en hij maakt er een fregatvogel van.

Moddervet???

De Zilveren-Griffelwinnaars 2010: wie is wie? (foto Prof. Aap)

Tussen de gangen door in Jamie Olivers restaurant Fifteen, zijn gisteravond de Zilveren Griffels en de Vlag & Wimpels geserveerd. Dat was in Amsterdam op het Groot Griffeldiner. Ik was pas om drie uur ’s nachts thuis. Tussen de Spaanse zeebaarsfilet en de Bolognataart kreeg Wild verliefd een Zilveren Griffel. De antipasti en de risotto kreeg ik amper door mijn keel. Want ja… wanneer ben je aan de beurt? Opeens hoorde ik mijn naam roepen en verslikte me bijna in een witte boon. De juryvoorzitster riep: “Wild verliefd is een vrolijk, grappig, vernieuwend en interessant boek over seks bij dieren. Nooit eerder verscheen een compleet boek over dit buitenissige onderwerp. Het is non-fictie op een humoristische toon die kinderen aanspreekt. Zo wordt biologie een ontdekkingsreis.” Later bij de koffie hoorde ik iemand zeggen: “Die zilveren griffel? Dat is een moddervette prijs die swingt als een tiet!” Zo had ik het nog niet bekeken.

Ook het Jeugdjournaal was erbij:
Impressie van de uitreiking

Op familiebezoek

Familie Bonobo (foto Prof. Aap)

Door veel te vrijen, blijft het bij bonobo’s gezellig. Ze hebben weinig ruzie. Planckendael bij Mechelen in België is een van de weinige dierenparken met bonobo’s. Daar ging ik op een donderdag heen. Op familiebezoek. Ik stond meer dan drie kwartier naar het bonobo-eiland te kijken. Hartstikke leuk. Bonobo’s speelden krijgertje. Ze visten blaadjes uit de gracht. Lagen wijdbeens te luieren met een grasspriet in hun mond. Keken nieuwsgierig in mijn richting. Net een aap, dachten ze toen ze me zagen. Maar vrijen? Nee, ik zag geen enkele vrijpartij. Niet eens een paar zoentjes! Dat viel tegen! Had ik de volgende dag (vrijdag) moeten komen?